بر دل زِ بیمِ عقل نه بند است بعد از اینواعظ چه جایِ وعده و پند است بعد از این؟سور و سرور و عیش و خوشی، روز روزِ ماست«غم» خود در این میانه نژند است بعد از اینناگاه رویِ دیگرِ سکه شد آشکاراز هر طرف روان
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
تاريخ: پنجشنبه
14 آذر
1398 ساعت: 17:01